Reszta na www.flickr.com/kostekluczak

Dwa spostrzeżenia tylko, które trzeba by było wziąć pod uwagę rozważając wykorzystanie tego na poważnie - in plus: w necie łatwiej się mierzy, szybko i w każdym momencie; in minus: nie tak trudno tymi wskaźnikami manipulować - jak się sztaby zorientują że ktoś to śledzi, to zaczną sztucznie “nabijać” i analizy będzie sobie można w buty schować

No szkoda wielka, bo już myślałem że jakiś rodzimy talent się nam objawił

Przy okazji - polecam notkę Macka “Mediafuna” o plagiatach w reklamie sprzed jakiegoś czasu.

Dostałem maila od Artura Kurasińskiego z apelem o poparcie jego akcji “Powiedz NIE cenzurze“. Odpisałem A po chwili pomyślałem, że tę odpowiedź tu zamieszczę, bo dotyczy ciekawego zagadnienia. Ważnych - przynajmniej dla mnie - kwestii zwiazanych z wolnosci wapowiedzi. Zarowno wolnoscia do wypowiadania sie jak i wolnoscia do nie sluchania/nie powielania jakis wypowiedzi…

Witam,

Nazywam się Artur Kurasiński i w „światku internetowym” znany jestem z tego, że nie obawiam się komentować niczego, co związane jest z tym nośnikiem. Ostatnio coraz częściej docierają do mnie informacje o kolejnych próbach objęcia cenzurą mediów, a niektóre z nich sięgają nawet po internet. Nazywa się to najczęściej „troską o moralny rozwój małoletnich”, uzasadnia „względami społecznymi”. Wystarczy się jednak choć chwilę zastanowić, aby dostrzec, że powody tej cenzury wcale nie są tak oczywiste…

Ostatnio zainteresowała mnie informacja o ograniczeniach nałożonych na kilka spotów promujących dezodoranty marki AXE dla chłopaków. Zakaz miał dotyczyć kilku stacji TV i zabraniać emisji przed godz. 23.00. Trochę poszperałem i okazało się to prawdą. Chodziło o dość zabawne spoty z udziałem sklepowego manekina. Odtworzyłem je sobie kilka razy i doszedłem do wniosku - tego już za wiele! Postanowiłem wykorzystać przykład AXE do uruchomienia w końcu walki z cenzurą.

Jak inaczej można nazwać stan rzeczy z ostatnich kilku miesięcy?
Teletubisie szerzą homoseksualizm i mają demoralizujący wpływ na dzieci, krew z Woodstock jest zatruta, bo już samo miejsce ma demoralizujący charakter, a nagrodzony spot „rumuńska księżniczka” wywołuje wręcz zatarg międzynarodowy…

Z drugiej strony, podczas zwykłego spaceru po mieście (nie tylko warszawskimi ulicami) na niejednym plakacie znajdziemy półnagie kobiety w seksownych pozach. Centrum Stolicy zarzucone jest wręcz ulotkami z ofertą „gorących kociaków”, gwarantujących niezapomniane wspomnienia. Takich przykładów można mnożyć bardzo wiele.

Osobiście nie protestuję przeciwko zdjęciu spotów Axe’a. Protestuje przeciwko powtarzającym się działaniom cenzury, które nie do końca są jasne dla agencji, ich klientów i samych mediów, które w końcu żyją z tworzenia reklam. Nie można pozwolić na całkowity brak reguł, to oczywiste. Przyjmijmy tylko jasne zasady. Dlaczego jedna reklama jest dobra a druga zła, jeśli każdy interpretuje jej znaczenie skrajnie inaczej? Jeśli istnieje już taki wyznacznik - proszę o jego pokazanie i ujęcie w przepisy. Inaczej decyzja będzie zawsze podejmowana według „widzi-mi-się” anonimowego urzędnika. Jestem przekonany, że tylko nagłaśniając konkretne przypadki bezsensownej cenzury można pokazać smutną prawdę. Tym listem chciałbym skłonić Państwa do włączenia się w manifest „Powiedz NIE cenzurze”. Każdy głos oddany na mojej stronie www.PowiedzNie.org, ma duże znaczenie. Każda wzmianka prasowa, włączenie się do akcji w roli partnera (chętnie zamieszczę Państwa logo na stronie), przekazanie informacji kolejnym osobom sprawia, że możemy coś wspólnie zmienić! 

pozdrawiam

Artur Kurasiński

Panie Arturze, 

Mam polemiczny z natury charakter wiec nieco prowokacyjnie zapytam:  

A dlaczego nazywa Pan to cenzura?  

Dlaczego odmawia Pan prawa każdej redakcji do decyzji, co chce puszczać a co nie?   Cenzura to - jak mi się wydaje - “kontrola informacji przekazywanych przez media w postaci publikacji, programów radiowych, telewizyjnych, widowisk czy filmów, dokonywana przez specjalne organy państwowe lub kościelne, w celu ochrony norm prawnych, religijnych, moralnych bądź zabezpieczenia danych o charakterze wojskowym lub politycznym” (Encyklopedia Powszechna)  Wydaje mi się, ze naganne w cenzurze jest - i to jej istota - narzucenie ograniczania z góry, przez państwo. I to narzucenia ograniczenia zbyt dużego, bo przecież z jakimś ograniczeniem narzuconym ze strony państwa wszyscy się godzimy (pornografia dziecięca np.)Wniosek:   A. Nie jest naganne jakiekolwiek ograniczenie narzucone przez państwo. Naganne jest zbyt duże ograniczenie.  B. Nie może być naganne jakiekolwiek ograniczenie, które nie jest państwowe. W swojej gazecie, swojej telewizji, na swoim portalu lub na swoim blogu mogę przecież decydować o tym, co pisze i o tym, kto i z czym się reklamuje. Nie wiem, na jakiej podstawie ktoś miałby mi odbierać prawo do takich decyzji?!  Stad nie bardzo mogę się zgodzić ze stwierdzeniem ze jak jasak redakcja nie chce puszczać jakiegoś spotu to jest to cenzura. I że koniecznie trzeba z nią walczyć.Może mi się podobać albo może mi się nie podobać decyzja jakiegoś medium, co do emisji jakiegoś spotu. Mogę nawet te swoje zdanie wyrażać i manifestować. Ale nie czuje, żebym miał prawo protestować przeciwko samemu PRAWU do podejmowania takich decyzji.Druga sprawa. Pisze Pan “Nie można pozwolić na całkowity brak reguł, to oczywiste. Przyjmijmy tylko jasne zasady. Dlaczego jedna reklama jest dobra a druga zła, jeśli każdy interpretuje jej znaczenie skrajnie inaczej? Jeśli istnieje już taki wyznacznik - proszę o jego pokazanie i ujęcie w przepisy. Inaczej decyzja będzie zawsze podejmowana według „widzi-mi-się” anonimowego urzędnika”.I znów - nie potrafię się z tym zgodzić do końca. Oczywiście - fajnie znać jasne reguły itd. Ale jeśli ktoś nie chce takich reguł przyjąć to co? Chce podejmować decyzje za każdym razem indywidualnie? Czy nie ma o tego prawa?? A w ogóle - dlaczego te reguły miały by być wspólne? Przecież każda redakcja może mieć inną wrażliwość, inne wyczucie…
(A na marginesie - dlaczego “widzi-mi-się anonimowego urzędnika”? Przecież to są redakcje - firmy. Jacy sa tam urzędnicy?)

Takie to właśnie dopadły mnie wątpliwości, kiedy przeczytałem Pana apel…

Może się czepiam? Może to nietrafione wątpliwości? Ale jakoś tak mi zgrzyta, kiedy dociera do mojej skrzynki kolejny mail z podobna inicjatywą (bo to przecież nie pierwsza tego typu akcja )

Oczywiście wiem ze ogromna ilość ludzi te akcje poprze, stuknie w przycisk, dopisze się w komentarzu na blogu itd. Chwytliwe hasełko, gładkie i wpadające w ucho copy… Tylko czy na pewno każdy z popierających poświęcił 2 minuty żeby pomyśleć o tym gdzie i jak przebiegają granice różnych wolności i praw różnych podmiotów i co się dzieje, kiedy na siebie zachodzą?

Tak sobie myślę i myślę… Może za dużo. I może przez te “chorobę inteligencji” jaka są wątpliwości nie potrafię po prostu włożyć swoich zastrzeżeń w kieszeń i radośnie przyłączać się do tego typu akcji…

Serdecznie pozdrawiam!

Sebastian Łuczak            

Najważniejsze jest zakoczenie i głebokie wrażenie wywarte na odbiorcy. Na mnie wywarło!

PS. Maciej “Madiafun” też śledzi zapamietale twórczośc marketingowa kebabowni. Może to już powoli osobny odłam marketingu się tworzy?

Dzięki autorowi - Jackowi “Werttrew” Oleckiemu - za fotkę a Adamowi Kaliszewskiemu za podesłanie

Koncept typu “zaintrygowany klient wejdzie do budki zobaczyc o co chodzi”?

Czy efekt ograniczeń reklamowych z Ustawy o Wychowaniu w Trzeźwości?!